Ulga za remont elewacji. To obejmuje plan

Właściciel, który wyremontuje elewację zgodnie z zasadami uchwały, zostanie zwolniony z podatku od nieruchomości na najwyżej pięć kolejnych lat. Zwolnienie nie jest bezterminowe ani nieograniczone. Jego łączna wartość nie może przekroczyć 75 proc. udokumentowanych kosztów remontu, a gdy ten limit się wyczerpie, ulga wygasa, nawet jeśli pięć lat jeszcze nie minęło. Pieniądze miałyby nie wypływać z budżetu: gmina tylko przez pewien czas zrezygnowałaby z pobierania części podatku od konkretnego budynku. Prawo do ulgi powstałoby dopiero po zakończeniu remontu i jego rozliczeniu. Na jeden remont taka ulga przysługiwałaby raz.

Projekt obejmuje główne ciągi, którymi codziennie przechodzi najwięcej osób. Zakwalifikowałyby się do niego budynki położone w Szubinie przy ulicach: 3 Maja, Kcyńskiej, Ogrodowej, Młyńskiej, Rynek, św. Marcina, gen. Grudzielskiego, Kilińskiego, Szkolnej, Ignacego Paderewskiego, Kościuszki, Nakielskiej i Winnica. Niezależnie od adresu program obejmie również budynki historyczne położone na terenie całej gminy Szubin, wybudowane przed 1 września 1939 r., a także, niezależnie od daty budowy, budynki wpisane do rejestru zabytków albo ujęte w gminnej lub wojewódzkiej ewidencji zabytków.

Nie każdy remont się liczy

Projekt nie zakłada samego odmalowanie ścian. Remont ma dotyczyć elewacji widocznej z ulicy lub placu, a w budynkach historycznych ma zachować albo odtworzyć gzymsy, boniowanie, opaski okienne, pilastry, sztukaterie i cokoły. Kto skuje takie detale bez uzasadnienia konserwatorskiego lub technicznego, nie otrzyma ulgi.

Wyremontowaną elewację ponadto trzeba byłoby utrzymać w dobrym stanie przez cały okres zwolnienia. Urząd miałby wówczas pełne prawo, aby to sprawdzić.

Procedura w trzech krokach

Przed rozpoczęciem prac właściciel miałby złożyć burmistrzowi zgłoszenie z projektem lub koncepcją remontu, w tym kolorystyką i opisem, co stanie się z detalami, oraz ze zdjęciami stanu obecnego. Urząd oceni, czy plan spełnia kryteria uchwały. Ta ocena nie zastąpi jednak pozwolenia na budowę ani zgody konserwatora. Po zakończeniu robót, w ciągu trzydziestu dni, właściciel miałby złożyć rozliczenie wraz z fakturami i zdjęciami. Koszty uwzględniałyby tynki, malowanie, naprawę detali, blacharkę, dokumentację projektową i rusztowania.

Warto mieć na uwadze, że wydatków pokrytych z dotacji nie byłoby można rozliczyć drugi raz. Jeśli budynek służy działalności gospodarczej, ulga miałaby być pomocą de minimis i podlegałaby przepisom o pomocy publicznej.

Mieszkańcy mają zastrzeżenia. Spróbujmy je rozwiać

Zainteresowani zastanawiają się, dlaczego gmina miałaby wspierać właścicieli określonych budynków, a nie wszystkich. Jednak zwróćmy uwagę, że odnowiona kamienica przy Rynku zmienia wygląd przestrzeni, z której korzystamy wszyscy, i pozwala centrum konkurować pod względem różnorako rozumianej „atrakcyjności” z galeriami handlowymi. Podobne mechanizmy stosują inne samorządy.

Druga wątpliwość dotyczy samej uchwały. Zapis o „akceptacji” projektu przez urząd może dawać zbyt dużą swobodę oceny, dlatego w nocie do projektu zapisałem, że trzeba rozważyć zastąpienie go formalnym potwierdzeniem zgodności zgłoszenia z obiektywnymi kryteriami. Przed skierowaniem uchwały pod obrady muszą ją też ocenić prawnicy oraz służby podatkowe i finansowe gminy, między innymi pod kątem pomocy publicznej i sposobu naliczania ulgi.

Nie zakładam, że po uchwaleniu programu właściciele ruszą z remontami od razu. Chcę stworzyć zachętę, która z czasem umożliwi uruchomienie kolejnych inwestycji.

Zapraszam do rzeczowej rozmowy. Chętnie zapoznam się także z argumentacją tych z Państwa, którzy uważają, że to nie jest dobry kierunek.